คุณพ่อคุณแม่หลายคนน่าจะเคยประสบปัญหา ลูกไม่มีสมาธิ ในการทำอะไรเอาเสียเลย เช่น เวลาที่คุณพ่อคุณแม่สอนการบ้าน ชวนลูกเล่น หรือทำกิจกรรมเพื่อเสริมทักษะบางอย่าง แต่เจ้าตัวเล็กให้ความร่วมมืออยู่ได้ไม่นาน ก็เริ่มมองหากิจกรรมอื่นมาทดแทนเสียแล้ว
เหตุการณ์น่าเศร้าและไม่ควรเกิดขึ้น เช่น การลืมเด็กไว้ในรถยนต์ จนเป็นเหตุให้เด็กเสียชีวิต กลับเป็นอีกหนึ่งเหตุการณ์ที่ไม่เคยเลือนหายไปจากสังคมไทย และเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า และเมื่อมีเหตุการณ์เกิดขึ้น ผู้ใหญ่ในสังคมก็ตื่นตัวและหันมาให้ความสนใจกับการสอนทักษะเอาตัวรอดจากสถานการณ์คับขันให้กับเด็กๆ ของเรา แต่เมื่อเวลาผ่านไป เหตุการณ์น่าเศร้าก็กลับมาเกิดเป็นข่าวให้รู้สึกเศร้าใจกันได้อีก
Toxic Family หมายถึงพื้นที่ที่เป็นพิษต่อสมาชิกในครอบครัว ซึ่งเกิดจากการแสดงพฤติกรรมบางอย่างของสมาชิกในครอบครัว ที่ทำลายความสัมพันธ์ที่ดีของครอบครัว เช่น การไม่ให้เกียรติซึ่งกันและกัน การใช้อำนาจข่มขู่ การทำร้ายร่างกายและจิตใจ จนทำให้เกิดความเครียด ความทุกข์ทางจิตใจและอารมณ์ และทำให้สมาชิกในครอบครัวรู้สึกว่า ครอบครัวไม่ใช่พื้นที่ปลอดภัย อีกต่อไป
โดยปกติแล้ว เมื่อเกิดความเครียด เด็กมักจะไม่สามารถแสดงออก หรือระบายความเครียดออกมาได้ดีนัก จึงเป็นหน้าที่ของคุณพ่อคุณแม่ที่ต้องสังเกตพฤติกรรมการแสดงออกของลูกอย่างใกล้ชิด
ภาวะมีโซโฟเนีย (Misophonia) หรือภาวะเกลียดเสียง คือการที่สมองส่วนที่เชื่อมระหว่างประสาทสัมผัสกับอารมณ์มีการตอบสนองไวกว่าปกติ
ตอนลูกยังเล็ก คุณพ่อหลายคนคงเคยนึกน้อยใจที่ลูกรักดูเหมือนจะไม่ค่อยให้ความไว้วางใจในตัวคุณพ่อ เพราะนอกจากจะชอบเกาะติดคุณแม่ ร้องเรียกแต่คุณแม่ แล้วลูกยังดูเหมือนจะชอบเล่นกับคุณแม่มากกว่า การปล่อยให้ ลูกเล่นกับพ่อ เหมือนจะไม่ใช่เรื่องง่ายเท่าไรนัก
เรื่องราวของ ‘วาลดิ’ เด็กชายที่ชื่นชอบกีฬาอีสปอร์ต กับคุณแม่ที่แม้จะขี้กังวลเกินไปสักหน่อย แต่ก็คอยดูแลเอาใจใส่เขาเป็นอย่างดี จนกระทั่งวันหนึ่ง เมื่อคุณแม่ขี้กังวลต้องเข้ารับการรักษาตัวชั่วคราว วาลดิก็เลยต้องใช้ชีวิตอยู่กับคุณยายจอมเพี้ยนของเขาแทน










