การวางแผนมีลูก เป็นขั้นตอนสำคัญในการสร้างและขยายครอบครัว บางครอบครัวเลือกมีลูกคนเดียว เพราะต้องการทุ่มเทเวลาเลี้ยงดูลูกให้ได้เต็มที่ ในทางกลับกัน บางครอบครัวก็มีเหตุผลมากมายในการที่จะมีมีลูกหลายคน
เด็กในวัย 3-5 ขวบ ถือเป็นวัยแห่งการเป็นเจ้าหนูจำไม คือเด็กที่ช่างซัก ช่างถาม และเต็มไปด้วยความสงสัย จนอดไม่ได้ที่จะตั้งคำถามเจื้อยแจ้วให้คุณพ่อคุณแม่กุมขมับ เพราะบางคำถามของลูกนั้น มันอธิบายกันได้ยากเหลือเกิน
ความเครียดเปรียบเสมือนเป็นดาบสองคม เพราะความเครียดในระดับที่เหมาะสม ก็มีประโยชน์คือเป็นแรงกระตุ้นให้เด็กทำสิ่งต่างๆ ประสบความสำเร็จ แต่ถ้าเครียดมากเกินไป ความเครียดก็จะส่งผลต่อร่างกายและจิตใจของเด็ก
‘ความรัก’ มีอิทธิพลต่อพัฒนาการและการเจริญเติบโตของลูก คุณพ่อคุณแม่ทุกคนย่อมรักและต้องการมอบสิ่งที่ดีที่สุดให้กับลูก แต่การมอบความรักที่มากเกินไปหรือน้อยเกินไป อาจส่งผลให้ลูกมีพฤติกรรมที่ไม่น่ารัก
ไม่ว่าจะผ่านมากี่ยุคสมัย ก็ไม่อาจปฏิเสธสำนวนโบราณที่ว่า ‘ลูกไม้ย่อมหล่นไม่ไกลต้น’ ไปได้ เพราะลูกเปรียบเสมือนเงาสะท้อนพฤติกรรมของพ่อแม่ ลูกมักจะเลียนแบบสิ่งที่เห็น และได้ยินจากคุณพ่อคุณแม่ตั้งแต่อยู่ในครรภ์
คอลัมน์ Kids Story: เดือนเมษายนนี้ เจลดาได้หยิกยกปัญหาสุดคลาสิกที่เด็กๆ เป็นกัน คือ การเอาแต่ใจ มาเล่าเรียบเรียงเป็นนิทานสอนใจว่าการปล่อยให้ลูกเอาแต่ใจ ชี้นิ้วออกคำสั่ง ไม่ยอมรับฟังความคิดเห็นของผู้อื่นนั้นจะส่งผลอย่างไรกับเจ้าตัวน้อยบ้าง ผลร้ายที่เด็กๆ ได้รับคงไม่ต่างจากเจ้าชายแห่งสนามเด็กเล่น
เด็กเซนสิทีฟหรือเด็กที่มีอารมณ์อ่อนไหวง่าย คือเด็กที่มีระบบประสาทสัมผัสทั้งห้าตอบสนองไวกว่าเด็กทั่วไป การเปลี่ยนแปลงรอบตัวเพียงเล็กน้อย ก็เป็นแรงกระตุ้นให้เด็กๆ คิดมากและเกิดความเครียด จนทำให้คุณพ่อคุณแม่เข้าใจว่าลูกเป็นเด็กขี้กลัว ขี้อาย หรือสมาธิสั้น










