เด็กในวัยหัดเดิน (ช่วงวัย 2-3 ปี) ถือเป็นวัยวัยแห่งการล้มลุกคลุกคลาน เพราะพัฒนาการหลายอย่างจะเริ่มแสดงออกมาให้เห็นได้ในช่วงวัยนี้ ไม่ว่าจะเป็นการทรงตัว เดิน วิ่ง กระโดดโลดเต้น และยังเป็นช่วงวัยที่เด็กต้องการเรียนรู้และทดสอบศักยภาพทุกด้านของตัวเอง ด้วยความอยากรู้อยากเห็นที่เต็มเปี่ยม ทำให้พฤติกรรมของลูกวัยนี้กลายเป็นเรื่องยากสำหรับคุณพ่อคุณแม่ เพราะอยู่ดีๆ ลูกก็อาจจะอยากลองขว้างปาสิ่งของ ตี จิก กระโดด วิ่งพล่าน หรือแม้แต่กรีดร้องเสียงดังขึ้นมาเฉยๆ
การเอาลูกน้อยเข้านอนสามารถแบ่งออกเป็นสองวิธี ได้แก่ No-cry method หมายถึงการให้ลูกน้อยนอนหลับลงได้โดยไม่ต้องมีซีนดราม่าเสียน้ำตา แต่อาจจะต้องแลกมาด้วยการที่คุณแม่ต้องคอยอุ้มและกล่อมลูกน้อยอยู่ในอ้อมแขนจนหลับไป แล้วค่อยพาลูกไปวางลงบนที่นอน ส่วนอีกวิธีก็คือ Cry it out method วิธีนี้คุณแม่จะไม่ต้องอุ้มหรือกล่อมลูกใยอ้อมแขน แต่เมื่อถึงเวลานอน ก็วางลูกลงบนที่นอน หากลูกร้องก็ปล่อยให้ลูกร้องจนหลับไป โดยมีคุณแม่เฝ้ามองอยู่ห่างๆ
ท่ามกลางสถานการณ์การแพร่ระบาดของเชื้อไวรัส COVID-19 ที่ลุกลามไปทั่ว และดูจะทวีความรุนแรงขึ้น นอกจากจะมีผลกระทบต่อกลุ่มผู้สูงอายุ กลุ่มผู้มีโรคประจำตัวแล้ว กลุ่มคุณแม่ตั้งครรภ์ก็ถือเป็นอีกหนึ่งกลุ่มสำคัญที่น่าเป็นห่วง เพราะร่างกายกำลังเปลี่ยนแปลง การทำงานของระบบภายในร่างกายจึงแตกต่างจากคนทั่วไป วันนี้เราจึงได้รวบรวมข้อมูลสำคัญ และเรื่องน่ารู้ ของเจ้าเชื้อไวรัสตัวร้าย ที่เกี่ยวข้องกับคุณแม่ตั้งครรภ์มาฝากกันค่ะ ไปดูกัน
นอกจากเสียงหัวเราะเอิ๊กอ๊ากของลูก จะทำให้คุณพ่อคุณแม่ชื่นใจและมีความสุข การหัวเราะยังมีประโยชน์ต่อร่างกายทารก เพราะเมื่อลูกหัวเราะ ปอดและหัวใจของทารกจะส่งออกซิเจนไปเลี้ยงสมองได้ดีขึ้น ร่างกายหลังฮอร์โมนเอนโดรฟิน เด็กที่หัวเราะและยิ้มง่าย ก็จะเป็นเด็กที่สดใสร่าเริง และมีพัฒนาการทางอารมณ์ที่ดีต่อไป
ความสนุกเพลิดเพลินที่ได้จากเกม ต่อให้ผู้ใหญ่อย่างเรายังยากที่จะยับยั้งชั่งใจได้ ดังนั้นสิ่งที่น่ากังวลใจ ก็คือลูกยังเด็กเกินไปที่จะรับมือและจัดการเวลาของตัวเองได้ รวมถึงความสามารถในการแยกแยะพฤติกรรมที่ควรทำหรือไม่ควรทำในเกมกับชีวิตจริงได้
คุณพ่อคุณแม่บางคนก็ยังคงรู้สึกกระอักกระอ่วนที่จะต้องสอนหรือให้ความรู้เรื่องเพศกับลูก อาจเพราะไม่แน่ใจว่าลูกยังเด็กเกินกว่าที่จะเข้าใจหรือไม่ หรือคิดว่าปล่อยให้หน้าที่ของคุณครูที่โรงเรียนดีกว่า จนสุดท้าย คุณพ่อคุณแม่ที่ควรจะเป็นผู้บุกเบิกให้ลูกได้ทำความเข้าใจเรื่องเพศได้ดีที่สุด ก็อาจจะไม่ได้สอนหรือให้ความรู้ที่จำเป็นกับลูกได้ดีเท่าที่ควร
คุณพ่อคุณแม่อาจจะกังวลว่าลูกจะกลายเป็นเด็กขี้กลัว แต่ความจริงแล้ว ความกลัวก็เป็นสัญชาตญาณหนึ่งที่ทำให้มนุษย์ปลอดภัยจากอันตราย เพราะรู้สึกกลัวจึงไม่เอาตัวเองไปเผชิญหน้ากับสิ่งที่จะทำให้เกิดอันตรายกับตัวเองได้
ดังนั้นเด็กๆ กับความกลัว ไม่ใช่เรื่องที่น่ากังวล แต่คุณพ่อคุณแม่ควรคอยให้ความช่วยให้ลูกรับมือกับความกลัวของตัวเองได้
คุณพ่อคุณแม่ก็สามารถเปลี่ยนบ้านให้เป็นพูลวิลล่าเล็กๆ ของลูกได้ด้วยการเตรียมสระน้ำแบบเป่าลม หรือกะละมังใบใหญ่ ใส่น้ำให้เต็ม แล้วมาเล่นน้ำให้สนุกด้วยกันทั้งครอบครัว ถ้าเพิ่มความสนุกด้วยปืนฉีดน้ำ ลูกบอลยาง หรือที่เป่าฟองสบู่ด้วยก็ยิ่งดีใหญ่ และไม่ใช่แค่ความสนุกเท่านั้น เพราะการเล่นน้ำยังช่วยเสริมสร้างพัฒนาการหลายๆ ด้านให้กับลูกได้
แม้ว่าบ้านควรจะเป็นสถานที่ที่ปลอดภัยที่สุดสำหรับทุกคน แต่สำหรับเด็กเล็กแล้ว ไม่ว่าจะเป็นสถานที่ไหนก็มีสิ่งที่ทำให้เกิดอันตรายกับลูกได้ทั้งสิ้น องค์กร Safe Kids Worldwide ได้มีการเปิดเผยข้อมูลปี 2013 ว่า มีเด็กมากกว่าสามล้านคน ที่ได้รับการบาดเจ็บจากอันตรายที่เกิดขึ้นภายในบ้าน ซึ่งถือว่าเป็นตัวเลขที่ค่อนข้างน่ากังวัล เพราะเด็กๆ มักจะใช้เวลามากกว่า 90 เปอร์เซ็นต์อยู่ภายในบ้านของตัวเอง ดังนั้นคุณพ่อคุณแม่จึงไม่ควรนิ่งนอนใจที่จะรักษาความปลอดภัยให้ลูก แม้จะเป็นเวลาที่ลูกอยู่ในบ้านแล้วก็ตาม